Categotry Archives: Blog


Being dyslectic

No comments yet

Categories: Blog, Coaching & Couselling, Tags: ,

For a while now I’ve wanted to write a piece on being dyslectic. There are many forms of dyslexia and I’m lucky enough to only have (what I call) a minor form of dyslexia. Most people do not know I’m dyslectic at all, especially since I love to write and I also do this a lot.

I guess I have a number of advantages when it comes to writing. At primary school a lot of attention was being paid to spelling. As a result the rules for spelling are always in the back of my mind. Next I detect most of my strange spelling whenever I can read along with whatever it is I’m writing. When actually writing using a pen, I detect phonetic written words straight away, however I won’t see it when I’m missing out on words or syllables. When it is a motorist dysfunction I switch letters and I know and see I’m doing this, but for some reason I cannot stop the change in order. This might happen once, it can also happen systematically.

When typing I make continuous errors. Fortunately for me we have auto correctors. They are extremely helpful when switching the order of letters or when missing out on syllables. Unfortunately they do not know show me missing certain words in a sentence or when having written the word with the same pronunciation, but with a different meaning.

This also happens when we’re talking numbers. I can remember most numbers, however I have trouble recollecting the right order, especially when it’s a new or rarely used number. This can be a bit tricky when it comes to telephone numbers, codes etc. Then there is the problem of adding zeros. So my biggest problem is not the adding up or the multiplying but is most certainly is “guessing” the number of zeros at the end.

Then there is the pronunciation itself. Every once in a while – especially when it comes to unfamiliar words – I cannot seem to pronounce certain words. They take me a longer period of time to get them pronounced correctly and sometimes I have to ask others to help me here.

Everything listed above is inconvenient, but it’s not as inconvenient when it comes to actually reading. Now here’s the fun part. When it comes to reading novels or stories which have a great storyline, I can read really quickly. What I’m doing is actually picking out certain words, combining these words and making up a picture in my mind. Now this is where the problem begins. Cause when I have to deal with text without a direct reference or with a number of important words or concepts, I’m very likely to get stuck. I can read a sentence 10 times and still have no clue what it is all about. Imagine a whole paragraph or even worse a chapter. When it comes to studying this usually means I have a challenge on my hands.

In order to deal with reading text with hardly any storylines or examples I can do two things. Both are time consuming, but compared to repeating one sentence over and over and over again it’s probably time diminishing. The first thing is rewriting the text using bullets or better yet arrows. The second option is to listen to an audio book. Combining the both would consist of someone talking about the subject while taking notes. That would be the best option.

The reason I’m talking about this subject is not so much for me, as it is for the people in my nearby surroundings, especially one of my little nephews. He’s dyslectic as well and being born in this area of computers he has a big disadvantage compared to me. I had to write all words – in a very slow pace – over and over again, without any spellings checkers. Nowadays kids are used to being corrected by computers and are using abbreviations constantly. This makes it harder to actually write by hand and notice any mistakes.

Schools are still not fully equipped for children who are dyslectic. It’s important to understand what these children have difficulty with and what they are good at. Let’s start with that most dyslectic people think in images, hence my ability to read novels very quickly only reading a few words per page. They also can make certain connections really quickly, also being the result of thinking in images, instead of thinking in words/sentences. Because of this ability they do not notice errors in spelling very quickly, nor do they when missing out on letters or words.

What does help is telling them about the concept behind the text and learning them to analyze the text, so they can understand what’s important and what detail is. If you are a parent or teacher you can help by reading the text out loud and when possible recording it. Using a voice recorder in class can be a major help when it comes to understanding the content of a subject, so instead or rereading this, it can be listened to again.

There are a number of variations when it comes to dyslexia. The most important thing to remember is it’s related to people who think in images, rather then sentences. In this piece I’ve come up with a number of examples, based on my own experiences. If you have children which are dyslectic, think about this article so you can get to understand them and thus help them out the best way possible.


A little joke

No comments yet

Categories: Blog, Massage, Tags:

A little joke – Being called “Leatherboy”

Every once in a while, I like to joke around a little, as opposed to the more serious side of my work. I also do so regularly with my clients, after having had serious talks about stuff which needed being sorted out. Since most of my clients are returning customers I know them quite well and almost always the atmosphere is really relaxed in my practice. So, every once in a while it’s time to make things a bit less serious and most of the time this happens when the people are lying on my massage table.

One of the advantages of being both a masseuse and a counselor, is I get to coach people when giving massages. This can lead to the most interesting conversations. People also like to know a little bit about me and since I mostly have a good time when working on my clients, I get a little “tongue in cheek”.

When giving clients a massage it’s not only to simply relax, some of them have really tense muscles, especially when it comes to the shoulder area. Depending on the degree of the muscles being pliable (or not) the clients will feel a lot or hardly anything at all. The rule is the worse things are, the less they feel. Whenever the muscles become more pliable the pain will intensify. Now I’m not a person, who likes to have people suffer, but there are moments the clients prefer that I just get on with it and they accept it might be rather uncomfortable (to say the least). So I basically give them a choice, less pain, but then it will take a bit longer, or just push through the knots and be over and done with it.

Since I’m a female and not a very big one, most people are surprised to find out there is some power hidden behind my appearance. Especially since my upper arms are always covered in sleeves. Hardly anyone knows I’ve been training for a short while with some bodybuilders. So when I do get to push through those knots using all my bodyweight (which is more than most people expect) they are anything but amused. But then the fun begins. Right at that moment they start to accuse me of liking what I do best at that moment, inflicting pain and not feeling sorry about this.

I might need to explain this just a little bit. Whenever I push through those knots I apologize for the pain I might be causing. Please note that not everyone experiences it as painful. This varies per person, and not only per person, but also per shoulder. I’ve got a client who hates me for working on his right shoulder, so it’s almost always forbidden to do so, whereas he loves me for working on his left shoulder, making movement possible. He also hates me the first few hours the next day, since he’s all sore and then loves me since he can move freely again.

So I’ve got these clients who I apologize to and then they look at me (if that’s possible) and next they say “No, you don’t.” At first this made me think for a little while and then I got to agree I didn’t. Not so much because of me liking to inflict others pain, but simply ‘cause it needs to be done in order to be able to move again. Besides, this also enlightens the “suffering” for the client somewhat and if that’s what they need, then who I am to stop them from having some fun during these though times?

Now you might understand where this is leading to. After being accused of “liking” this, we get to the subject of me getting paid for making them suffer. I usually say this with a smile, saying something like… “Yes people think they come for a relaxing massage but while lying on the table they get to understand they’ve misinterpreted the meaning of SM as in Sport Massage. It’s a well hidden secret.”

To make things a bit worse I also get to relate to a nickname I once got being “Leatherboy”. This name is based on my last name, the first part being spelled differently and the second part more sounding like “boy” than like “girl”. I got this nickname when teaching a dozen or more guys who were known to be the toughest students to teach. They talked loud, but were actually the sweetest guys when you got to know them better and once you’d earned their respect. These guys also saw me as this little girl, till I started to talk. My appearance seemed to change and suddenly I was standing there “tall”, telling them about what they needed to know. To their surprise I actually knew what I was talking about and even more so, I was also very passionate about it. I’ll never forget them. They gave me a standing ovation afterwards and next I was the only one allowed to ever teach them and their colleagues.

If you combine this with this being my workout (instead of going to the gym, like I used to in the past, till I noticed I could stay away for months and still push away more then before), because of all the hard work I have while massaging, you might get a very interesting picture: “People paying me to do my work out, while in a meanwhile feeling like they’ve entered the wrong place, which was supposed to be relaxing or so they were told…”

The reason I’m telling you all of this has to do with me responding to a thread while being in a bit of a bold mood and I simply posted this statement:

Let’s call this one of the secret pleasures in life…

I got a nickname I got years ago from a bunch of guys after having had them in my “class” for two days. They gave me a standing ovation later calling me Leatherboy. As you may know I also give massages and when I tell you they make up for my work out in the gym, you might know something else which makes me smile. And then getting paid for something called Sport Massage :-) . BTW I do apologize but for some reason the guys never believe me…”

The first friend I showed it to, loved reading this. So she said, yes you can sure post it. It’ll show people a different side from you. The next friend who got to read it, said he was a bit shocked and not amused at all. It wasn’t till I explained the whole story, starting by this being actually a little joke, that he could appreciate the story. He also advised me to share it, combined with some more information. This friend usually refers to me as being very sweet, so this image was anything but understandable to him.

After having written this story, I do sincerely hope no one stays away from my practice because of any possible painful experiences. I like to exaggerate a little, so do my clients, so if you happen to drop by, please don’t worry. Just know that when it comes to relaxing massages, I most of the time give “in-depth” massages with a relaxing “touch” to it, leaving you able to move around ten years younger again (or just maybe a little less).


Sessie Leadership Counselling – Gesprek met een “streng deel”.

No comments yet

Categories: Blog, Leadership Counselling, Tags: ,


Gesprek met een “streng deel”


Recentelijk had ik een bijzondere sessie met een cliënt. Deze cliënt komt sinds enige tijd bij mij en eens in de zoveel tijd doe ik een sessie met hem waarbij ik hem help een verborgen, onderliggend overlevingsmechanisme naar boven te halen en aan te passen. Soms doe ik dit per telefoon, soms face to face.

We kwamen in het gesprek op het onderwerp “hard zijn voor jezelf”. In dit geval is de cliënt altijd hard voor zichzelf. Dit hoorde bij hem, al meer dan 50 jaar. Ik vroeg hem hoe hij dit deel van zichzelf noemde. “Zijn strenge deel”. Vervolgens ben ik met dit “strenge deel” van de cliënt in gesprek gegaan. Dit deel gaf aan “dat hij het maar niets vond wat de cliënt tot nu toe voor elkaar had gekregen. Hij moest harder zijn voor zichzelf”. Mijn vraag was “sinds wanneer dit deel dit al had gevonden”? Na enig navragen bleek dat te zijn “sinds de kleuterjaren”.

“Wat was er toen gebeurd?” “Hij had geen aansluiting gevonden bij de anderen”. “En wat had dit “strenge deel” toen tegen hem aangehouden?” “Dat hij nog beter zijn best moest doen”. “En had dat geholpen?” “Nee. Dat was niet het geval”. “Dus wat zag hij als de oplossing?” “Nog steeds harder zijn best doen”. Dit deel leek daar zeer stellig in en niet vanaf te brengen. Feitelijk was er sprake van een vicieuze cirkel, ook al werd dit op dat moment niet zo benoemd, maar wel gevoeld door de cliënt.

Op dat moment besloot ik het over een andere boeg te gooien. “Hoe gaat dit deel om met andere mensen die hun best deden en waarbij het niet lukt?” “Met coulance, zelfs met begrip. Met uitzondering van die mensen die totaal niet hun best doen en alleen maar wat beloven”. “En hoe gaat hij om met mensen – zoals zichzelf – die wel hun best doen?” “Daar is hij mild voor”. “En hoe gaan anderen met dit soort personen om?” “De meesten mild, anderen helpen zo’n persoon en weer anderen brengen zo’n persoon in diskrediet”. “Wat zou dit deel doen, als hij zou zien dat zo’n persoon in diskrediet wordt gebracht?” “Helpen en uitleggen aan de anderen dat dit niet terecht is. De persoon heeft immers zijn of haar best gedaan”. “Hoe komt het dan dat dit “strenge deel” dit niet voor zichzelf doet?”

Het strenge deel gaf daarop het eerdere antwoord “dat hij dan maar beter zijn best moest doen”. Opnieuw vroeg ik “of dit had gewerkt”. “Nee”. “Dus hij vond dat hij beter zijn best moest doen, maar het werkte niet? Klopte dat?” “Ja”. “Terwijl hij bij anderen wel meehielp?” “Ja”. Vraag was daarmee “waarom hij zichzelf boycotte”? “Anderen helpt hij toch ook?” “Dat was zo”. “Dus zouden er mogelijkheden zijn om zichzelf te helpen?” “Ja. Met streng zijn”. “Is dat dan ook zo met de anderen?” “Nee”. Ik ging weer terug en herhaalde alles wat er was gezegd. Op dat moment vroeg ik hem of het ook anders kon. Namelijk zichzelf te helpen met iets wat werkte. Dat leek een goede optie. Voorzichtig begon ik tegen hem over “zichzelf in zijn kracht zetten”. Wat daarop volgde was opmerkelijk. Het deel beweerde “dat hij dat niet kon”.

Vervolgens ben ik ingegaan op deze onmogelijkheid. Ik heb het nog wat erger gemaakt. Ben begonnen over dat als dit zo’n hardwerkend deel is, dit antwoord wel erg treurig is. Hierop ging dit “strenge deel” héél zielig doen. Daar heb ik dit deel op aangesproken. “Dit is geen helpen en ook niet hard werken”. Dat sprak het deel aan. Op dat moment heb ik gevraagd “of hij zichzelf kon steunen”? “Ja, dat kan”. “Hoe voelt dat?” “Fijn. Hij werd er “blij” van”. Van “blij” kwamen we vervolgens op “trots”. “Dit voelt beter. Dit is naar zijn mening een hele stap vooruit”. De vraag werd daarmee van mij aan dit strenge deel “hoe het zou zijn om zichzelf te steunen met een gevoel van trots”? “Dat voelt goed”. Op dat moment kon ik ook de verandering voelen en kwamen er emoties los bij de cliënt. Ik vroeg de cliënt hierop “hoe dit te verankeren is”? “Middels de woorden “overweldigend en fijn””. Zo had de cliënt zich gevoeld op dat moment en daarmee kon hij dit gevoel ook weer oproepen.

Wat daarna gebeurde was prachtig. Langzaamaan begon de cliënt zichzelf complimentjes te geven, zodat hij zich trots kon voelen. Van zichzelf “afvallen” was hij veranderd in iemand die “zichzelf de moeite waard” vindt.

Het is nu enige tijd later en de cliënt geeft aan dat hij het niet altijd even makkelijk vindt, maar dat hij zichzelf nog steeds complimenten geeft. De vicieuze cirkel is doorbroken en aangepast. De cliënt straft zichzelf niet langer meer, maar helpt zichzelf nu waar het kan. Het mooie van dit “strenge deel” is, dat het een “hardwerkend” deel is geworden. Het is nu echter een hardwerkend deel dat zichzelf het “trotse deel” noemt!



Bewustwordingsavond met thema regressiecounselling

No comments yet

Categories: Blog, Tags: ,

Impressie van een bewustwordingsavond

Recentelijk ben ik bij een groep van 9 mensen geweest waarmee ik tegelijk een sessie regressiecounselling heb uitgevoerd.

De avond had tot doel de mensen met iets meer weg te laten gaan dan ze waren gekomen. De meerwaarde had betrekking op een stukje groei en daarmee ook op aangeraakt worden.

Daarnaast wilde ik de mensen laten kennismaken met de kracht van het onderbewuste en het spirituele en daarmee vooral hoe – dat wat mensen nodig hebben – bij ze terecht komt, als ze er voor open staan.

Vooraf was ik nog even aan het brainstormen over wat ik precies wilde doen en terwijl ik dit deed stond ik onder een appelboom. Dat was heel significant, daar de persoon met wie ik dit besprak aanwezig was tijdens een cursus waarbij ik verhaal vertelde over een appel. Specifiek besprak ik hoe een appel voor groei kan staan. Een appel kan mooi glad zijn, maar zuur van binnen. Een appel kan gebutst zijn, maar daarmee nog steeds erg lekker. De appel heeft een en ander meegemaakt, maar het kan het eindresultaat – de appeltaart volledig op smaak brengen. Deze appeltjes bleken dan ook te worden gebruikt voor de appeltaart!

Als regressie counsellor werk ik met het onderbewuste en met het spirituele (het ongeziene). Het onderbewuste is dat deel van de hersenen waarmee we niet direct in contact staan en waar we als gevolg daarvan niet direct informatie uit kunnen halen. We krijgen bijvoorbeeld informatie hieruit als we dromen in de vorm van symboliek.

Ik had besloten om me deze avond te laten verrassen en het enige wat ik (gepland) had meegenomen waren 11 lege kaarten en enveloppen plus 4 pakjes kleurpotloden. Het aantal was me vooraf onduidelijk, later bleek dit meerdere doelen te dienen. Daarnaast staat het getal 11 voor transformatie, het doel van de avond.

Als eerste ben ik met alle deelnemers in de meditatie gegaan. Daarbij liet ik ze contact maken met hun lijf, te beginnen met de voeten en eindigend met het hoofd. Door dit te doen, liet ik ze de aandacht richten op zichzelf en hun gevoel, waarmee het bewuste deel tot stilstand werd gemaand.

Toen men volledig ontspannen was heb ik ze gevraagd, om het 1e woord waar ze aan dachten op te schrijven met het 1e kleurtje dat voorhanden was.

Daarna vroeg ik ze de kaart door te geven aan hun buurvrouw. Verwarring alom. Wat ik hierbij deed was gebruik maken van het aspect dat wat nodig is op de juiste manier bij de persoon terecht komt. Vervolgens vroeg ik de persoon de kaart te voelen en te bekijken. Wat roept de kaart op? Waar ben je het mee eens? Wat wil je versterken? Wat wil je aanpassen? Gebruik de kleurtjes die je wil en pas het aan.

Vervolgens vroeg ik ze opnieuw de kaart door te geven. Nog meer verbazing. En weer vroeg ik ze de kaart te voelen en aan te passen.

Toen iedereen tevreden was vroeg ik of men de kaarten in de enveloppen wilde doen en ze bij mij wilden inleveren. Wederom verbazing. De kaarten werden door mij gehusseld en vervolgens op de tafel uitgespreid. Hierna kon ieder – op gevoel – een kaart trekken.

Er waren 11 kaarten en 9 deelnemers. Dat betekende dat er 2 blanco kaarten tussen zaten. Aan het einde van de trekking bleven er 2 kaarten over. Eentje was blanco, de ander bleek voor mij bedoeld. Dit betekende dat één deelnemer een blanco kaart had gekregen.

Vervolgens vroeg ik iedereen naar hun eigen (getrokken) kaart te kijken. Bij sommigen mensen was er herkenning, bij anderen verwarring en sommigen wisten niet wat te denken. Vervolgens ging ik ze stuk voor stuk af, terwijl de anderen aan het luisteren waren. Ik ging met ze in gesprek en stelde vragen die ze bij de diepere lagen van hun bewustzijn brachten. Wat doet dit met je? Wat zie je als je je omdraait? Wat mis je?

Een van de deelnemers had de blanco kaart gekregen. Dit geeft aan dat alles open ligt en je kunt kiezen wat je wilt. Zij zag angst en werd met deze angst geconfronteerd. We zijn doorgegaan op deze beelden die nu omhoog kwamen uit het onbewuste. Zij realiseerde zich dat zij zelf de koers kon bepalen, nadat ze eerst besloot de angst overboord te gooien. Dit raakte haar diep. Vervolgens vroeg ik haar om de kaart in te vullen met die dingen die haar zouden kunnen helpen om haar eigen plan te trekken. Dat ging ze doen.

Een andere deelnemer wilde graag een partner. Op de kaart stond dan ook bovenaan als eerste het woord “liefde”. Hieronder stonden de woorden “dolfijn” en “vrijheid”. Het onbewust werkt zoals gezegd met symbolen. Dit geldt ook voor de spirituele wereld. Dolfijnen zijn zeer bedreven in communicatie. Daarnaast zijn zij één van de weinige diersoorten die echt liefhebben. De ultieme relatie bestaat uit een goede, wederzijdse communicatie waarbij men elkaar hoort en waarbij men zich kan uiten en zichzelf kan zijn. Dat laatste heeft alles te maken met de vrijheid. De vrijheid om te kunnen groeien en te zijn wie je bent en dit ook te kunnen tonen naar de buitenwereld toe. Deze boodschap werd wel begrepen. Ook deze kaart werd verder aangepast door de betreffende deelnemer.

Zo ging ik de verschillende deelnemers af. Sommigen voelden zich bevestigd in wat ze deden, anderen waren heel geëmotioneerd, maar hadden wel handvatten ontvangen om hiermee te werken. Tot slot deed ik een evaluatierondje.

Een persoon bleek meer nodig te hebben. Zij zag de wereld wat “grijs”. Zij geloofde feitelijk niet dat het haar ook kon meezitten. Samen zijn we teruggegaan naar het moment dat ze nog speels en onbezorgd was. Toen ze bij dit beeld kwam en dit gevoel kon oproepen vroeg ik haar dit gevoel vast te houden. Wat kon ze doen om dit te verankeren? Wat kon ze tegen zichzelf zeggen? Hierop is er een affirmatie gecreëerd. Een affirmatie is een zin die je regelmatig herhaalt om een bepaald doel te bewerkstelligen. Het geeft focus en richting, waardoor er nieuwe dingen kunnen ontstaan. Deze affirmatie heeft ze op de kaart geschreven, waarop ik haar heb gevraag elke dag even de kaart te voelen om naar het gevoel van onbezorgdheid terug te gaan.

Alles bij elkaar was dit een mooie eerste kennismaking met regressie counselling. Ieder kreeg wat ze nodig hadden en kwamen bij overtuigingen uit waar ze zich meestal niet, maar soms ook wel bewust van waren. Alle overtuigingen eindigen in een positieve overtuiging waar kracht uit gehaald kon worden.

Dat het ongeziene ook een rol speelde, bleek uit het feit dat niemand zijn eigen kaart zelf had gemaakt. Er hadden drie mensen aan ieders kaart gewerkt, voordat deze bij de juiste persoon terecht was gekomen. Pas toen was de kaart door de persoon zelf aangepast.

Voor iedereen die meer weer wil weten over het trance-communication deel van Lesley, zie


Gedicht de Vlinder

No comments yet

Categories: Blog, Tags: , , ,

Gedicht geschreven tijdens Chikara’s Dream Circle

De vlinder

Floreren is wat een vlinder als geen ander kan. Hoog in de lucht, tussen de struiken, boven de bloemen, toont de vlinder zijn pracht en praal. Fel gekleurd vliegt hij vol van vertrouwen, zijn doel tegemoet.

De strijd die hij heeft geleverd om vlinder te worden, is op geen enkele manier te zien. Geen teken van verdriet, geen teken van gemis. Alleen vertrouwen. Vertrouwen in de lucht, in de bloemen, in de regen, in het leven.

Zonder gedachten, vliegt de vlinder de juiste route. Hij kijkt niet achterom en is er alleen in het nu, het enige moment dat hij heeft. De vlinder is een solist, veel alleen, maar nooit eenzaam.

Hij ís het leven en daarom nooit eenzaam. Hij biedt geen weerstand aan de natuurkrachten maar laat zich meenemen met de stroom. Met de zon op zijn vleugels, straalt de vlinder nog meer.

Copyright Chikara C&C 2012

Voor de volledige versie (er is ook een deel 2) zie “de vlinder“.






Leiderschap – een Levenshouding

No comments yet

Categories: Blog, Tags: , , , , ,

Leiderschap heeft alles te maken met wat je wil bereiken en hoe je in het leven staat. Beter gezegd hoe je gaat bereiken wat je wil bereiken.

Ben jij iemand die wel de dingen anders zou willen, maar niet goed weet hoe? Of ben jij iemand die wel droomt van de dingen maar er nooit goed toekomt? Wellicht ben je iemand die precies weet wat je wilt en ook hoe je het wilt, maar bij tijd en wijle net even dat extra ruggesteuntje kan gebruiken om volledig je doel te behalen.

Het goede nieuws is dat je niet direct hoeft te weten hoe je je doel gaat bereiken, als het voornemen er maar is. Hierna kun je met kleine stappen (die blijvend resultaat geven, in plaats van grote stappen die onoverkomelijk lijken en wellicht de plank misslaan) je op je pad richting je doel begeven.

Het andere goede nieuws is dat support dichterbij lijkt dan je wellicht tot nu toe hebt gedacht. Er zijn veel vormen van support en met de huidige social media mogelijkheden is het relatief makkelijk om een groep te vinden en je daarbij aan te sluiten.

Vraag is: Brengt het je dan wat je zoekt?

Die vraag kan alleen jij beantwoorden!

Tot die tijd kan ik je echter wel op weg helpen om daar te komen waar je wilt zijn!

Mijn vraag is: “Wil jij je committen aan jezelf om jezelf daarin te ondersteunen?

  • De 1e stap is om dit hardop uit te spreken: “Vanaf nu ga ik optimaal aan mezelf werken! Elke dag opnieuw!”
  • De 2e stap is om je in te schrijven op de gratis mini-cursus Voornemens 2013, die ingaat op commitment naar jezelf!

  • De 3e stap is om jezelf te feliciteren, met het nemen van de 1e stappen richting je eigen Leiderschap. Weet dat je er vanaf nu niet meer alleen voor hoeft te staan!

Door elke dag een kleine stap te nemen, zul je merken dat je dromen opeens bereikbaar zijn!

Op Jouw Leiderschap!


Chikara C&C


XMas Inspirational Message

No comments yet

Categories: Blog, Tags: , ,

Xmas is a day to celebrate that we all can start anew. It’s about being humble and not taking everything for granted.

Things can change in an instant. Whether it is because of governmental issues or because things are happening in the world. Therefore it’s important to think about what really matters: Love, relationships, honesty to others, but most of all being true to yourself => Doing what it is YOU want to do and not because others want you to do so. It’s about forgiveness and being forgiven by yourself and by others.

It’s not about a truce for one day. It’s about a truce for the rest of your life(s), so we can exist next to and with one another, instead of against one another.

So please take this time to celebrate the loved ones around you, who are still here, or are here at present and be thankful you get to celebrate Xmas with them. Lots of people have lost loved ones or are simply to bitter to be able to enjoy the lights of Xmas. Lights which are shown (on the) outside, but represent the lights and truth within our hearts. So give yourself some joy, by lighting that sparkle within you. The sparkle of life and light and of soul-to-soul connection. A connection not only to the living, but also to the ones who have passed. Let’s celebrate their lives and how they’ve influenced and made us into who we are today.

If you have the chance, celebrate with loved ones or at least let them know they are within your heart. Tomorrow might be too late and then you’ll only be able to think about this lost chance. On the opposite side, you must might make someone’s day, by just simply picking up the phone or texting a SMS.

So celebrate this time of year. Celebrate this moment of light being brought to the world and please keep doing so when Xmas is over. Peace is something within you, it’s peace of mind and peace of heart and that’s 24 x 7, not being restricted to just Xmas.

Wishing you a very merry Xmas from all of us who are always there to support you in times of need, but also in times of joy and bliss!



Leadership Counselling – stappenplan

1 comment

Categories: Blog, Tags: , , ,

Leadership Counselling

Voor wie vaker is bezig geweest met zijn of haar eigen ontwikkeling, zal het niet vreemd in de oren klinken: Leiderschap nemen over je eigen leven. Het vormgeven van je eigen leven, zoals jij dat zelf wilt.

Maar hoe doe je dat precies?

Leiderschap nemen kan op vele manieren:

  •  De 1e stap is achterhalen wat je nu eigenlijk wilt bereiken. Waarover wil je leiderschap nemen in je leven?
  •  De 2e stap is om te kijken naar de mogelijkheden en de onmogelijkheden. Soms lijken dingen onmogelijk, maar blijken ze (met een kleine aanpassing) wel degelijk te realiseren.
  • De 3e stap is durven geloven dat dit ook weggelegd kan zijn voor jou. Dromen lijken soms (net iets) te mooi om waar te zijn. Je kan echter zo ver komen als jij durft te dromen. Dus als jij dromen hebt, dan heb je de belangrijkste stap al gezet!!! Nu gaan we werken aan het vertrouwen in het realiseren van de droom.

Leadership Counselling helpt je te kijken naar deze stappen. Het helpt je om:

  • Te achterhalen wat die dromen precies zijn;
  • Die stappen te benoemen en te gaan zetten die je nodig hebt om je dromen te gaan verwezenlijken.

Introductie Workshop –

De introductieworkshop Start Dreamin’ Your Leadership geeft je een voorproefje. Het helpt je om die (soms lang vergeten en al jaren opzij geschoven) dromen te realiseren. Het geeft je de kans om die dromen opnieuw te bekijken, waar nodig aan te passen en de 1e stappen te zetten die tot het verwezenlijken van je dromen leidt.

Wil jij het heft weer in eigen handen nemen en je leven vormgeven zoals jij dat wilt? Dan is de workshop “Start Dreamin’ Your Leadership => it’s possible!” iets voor jou.

Op de workshop zal indien gewenst de training Leadership Counselling volgen. De training Leadership Counselling helpt je om je, wellicht lang uitgestelde en
soms zelfs vergeten, dromen te realiseren. Het geeft je de kans om die dromen
opnieuw te bekijken, waar nodig aan te passen en de eerste stappen te zetten
die tot het verwezenlijken van je dromen leiden.

Wil je meer weten of je inschrijven? Neem dan contact op met Elise via en/of Natalie via

1 2 3